Happy New Year!

                                                      “Lumos!”

Hello. 3 months na kong hindi nakabisita sa neglected tumblr account ko. (Sorry) Kamusta ba ang 2012 ko? 

  • 2 beses akong na-ospital dahil sa katigasan ng ulo. Muntik pang pumangatlo. Buti na lang, hindi acute pancreatitis. Puro hangin lang pala ang sikmura at bituka ko. Bumagal lang ang digestion. Kinaya ng laxatives. Sabog, kinabukasan! 
  • 7 months na akong nag-vovolunteer sa ospital. Habang wala pa kong mahanap na ibang trabaho, (e kasi, hindi naman naghahanap) dito muna ako. Masaya naman ako e. Tapos, dito sa ospital na ‘to, nakilala ko ‘yung taong minamahal ko ngayon…at sa habambuhay…kahit sa afterlife? (Nakanampowtek!) 
  • Oo, pagkatapos ng almost 2 years siguro, ngayon ko lang naramdaman ‘to. Hindi ko naman inaasahan, hindi ako naghahanap…pero dumating. Nakakatuwa lang isipin na sa kanya ko pala mararamdaman ‘to. ‘Yung wala na kong hinahanap na iba…kuntento na ako. Minsan nga, iniisip ko, sobra pa. Kaya ang swerte ko sa kanya. Mahal na mahal ko siya. Iku-kwento ko rin ‘to sa mga susunod kong posts. Pero sa ngayon hanggang dito na lang muna. :)

Sana naging masaya rin ang nakaraang taon ninyo. Oo, hindi natin maiiwasan ang mga hindi magagandang pangyayari pero hindi naman ibig sabihin nito na dapat na tayong magpakalubog sa kalungkutan. Dapat, lagi tayong may positibong pananaw sa buhay. Madaling sabihin pero mahirap gawin, alam ko. Darating din naman ‘yun. Kailangan lang talaga ng effort. Malay mo, ngayong 2013 na ‘yun. 

Salamat pala at nandito ka pa rin at may mga bago pa. Titingin din ako ng mga bagong susubaybayan. Salamat ulit. 

Happy New Year!

1 year ago on 01/05/13 at 02:07am

Bangin

Hindi ko alam kung bakit parang natatakot ako o ewan. Masarap sa pakiramdam na magmahal at may nagmamahal sayo. Pero…tangina, ewan. Ilang beses ko pa lang hinayaan ang sarilii ko na maging ganito. Na mahulog sa isang tao… na magpatalo sa nararamdaman. Parang ang tagal nang panahon ‘yung lumipas nung huli kong naramdaman ‘to. Pasensya na kayo ah, ang drama lang.

Naglalakad ako ngayon patungo sa isang bangin. Uupo ako at lilingon dito. Pa-ulit-ulit kong itatanong sa sarili ko kung hahayaan ko bang mahulog ako. Walang kasiguraduhan.  Malapit na, konting tulak na lang…hindi na ko makaka-atras. 

Ano nga bang pumipigil sakin? Hindi ko ba pwedeng bigyan ng pagkakataon ang sarili ko na maging masaya…habang kasama siya? 

Aatras ako…kaunting hakbang pabalik…palayo sa bangin. Hihinga ng malalim. Ipipikit ang mga mata. Ngingiti…sabay tatakbo patungo sa bangin. 

1 year ago on 10/01/12 at 06:54pm

Lasing…Lasing na naman.

1 year ago on 08/27/12 at 05:36pm

Good Morning! 

Duty mamaya. 2 - 10 :)

1 year ago on 07/26/12 at 12:10pm

Rate: P2500

Willing to do anything in bed. 

Price is negotiable.

Pay before Play.

1 year ago on 07/25/12 at 06:51pm

Ayan, nasa kama na kami. Pinagbigyan.

(ahihi!)

1 year ago on 07/25/12 at 06:08pm

Sa kama, kahit 4 hours lang. Please?

1 year ago on 07/25/12 at 05:44pm
via lanean

Lasing sa first episode pa lang. 

Ilang taon ka na?

Sa 711:

"Miss, Marlboro Black nga po, 20s."

"Ilang taon ka na?" Sabay taas ng isang kilay.

"21 na po ako."

(Dalawang nakataas na kilay.)

Sa entrance ng bar:

"Bawal dito mga bata. Ilang taon ka na ba?" Sabi ng nakakatakot ng bouncer.

"21 na po ako."

"ID mo."

"Lintek."

Madalas mangyari sakin ‘yung mga ganyan. Sana kapag bente-singko anyos na ako e muka na talaga akong bente-singko anyos…kahit bente-dos lang ayos na. 

Nagsimula siguro ‘yang age limit na ‘yan dahil sa mga kabataang gumagawa ng hindi pa naman dapat. (Aray.) Aaminin ko, 17 anyos ako nagsimulang manigarilyo’t uminom ng alak. Tumawad lang naman ako ng isang taon. Ngayon, anong pinagkaiba nun? Syempre, mas maagang masisira ang atay at baga ko kapag hindi pa ako tumigil…sa takdang panahon.

Bukod naman sa pagkasira ng laman-loob, dapat din sigurong i-consider kung gaano kalakas ‘yung control mo sa mga ganitong bagay. Kung babae ka at nakipag-inuman ka sa mga lalakeng kakakilala mo pa lang (dito pa lang, mahina na yung control mo), tapos kinabukasan e masakit ang ulo mo pati ang p*** mo, tapos wala ka pang matandaan sa mga nangyari, ‘ba, mag-isip-isip ka na. Dahan-dahan lang sa alak, ‘ne. 

Ngayon, masasabi mo bang habang nadadagdagan ng isa ‘yang edad mo e, lumalakas din ang control mo sa sarili mo? Siguro, oo. Pero kadalasan…hindi. Hihintayin mo pa bang may mangyari sayo na talaga namang pagsisisihan mo bago mo lagyan ng limit ang sarili mo? Subukan mo. Sige, subukan mo. 

Sabi nga sa isang kanta:

"Kabilin-blininan ng lola, ‘wag uminom ng serbesa.

Ito’y hindi inuming pambata, mag-softdrinks ka na lang muna.”

Sabi naman ng isa:

"Tama na ‘yan, inuman na.

Hoy, pare ko! Tumagay ka.

Nananabik na lalamunan.

Naghihintay…nag-aabang.”

Ang sarap kasi diba? De, bawal pa ‘to sa’yo. Bakit, Ilang taon ka na ba?

(Napanood ko sa TV dati:)

Sa question and answer portion ng isang contest:

"What is your edge among the other contestants?"

"Uhm…Edge?Age?ah…eh…Edad?"

Tangina! ANG CORNY! haha

1 year ago on 07/25/12 at 05:16pm

ER: 2 Weeks, Pedia - Medical Ward: 1 Week

Hindi ko alam kung bakit sa loob ng halos tatlong linggo e ngayon lang ako nagkaroon ng sipag na bumisista sa napabayaan ko nang tumblr account (Sorry.) Nagkakaroon naman ako ng free time pero ‘yung mga oras na ‘yun e pagod na at medyo tamad lang talaga.

Ayun, sa Emergency Room ako na-assign for 2 weeks simula July 2 -July 15. Dami kong na-encounter na mga cases pero pakiramdam ko, kulang pa ‘yun kaya ibabalik ako doon kapag nakapag-rotate na ako sa iba pang areas. Ngayon, sa 3rd floor ako nagduduty. Ang Pedia at Medical Ward. Medications ang main task naming mga volunteers. Minsan, may bakanteng oras na nakatunganga lang, minsan naman, hindi ka talaga makakaupo kasi sabi ko nga, medications e “Main” task. Syempre, meron pang ibang mga gawain na kelangang…uhm…gawin. Hindi ko na siguro kelangang i-elaborate kung ano ‘yun basta simula sa pagtulong sa pasyente para makahinga ng mabuti hanggang sa pagtulong para mapindot ang switch ng ilaw. (Kahit may bantay pa ‘yung pasyente, tatawag ng nurse para patayin ‘yung ilaw ng kwarto. Sulit.)

Ayos naman. Medyo nagkakasakit nga lang ako dahil nakakalimutan kong magsuot ng mask, minsan. Lahat ata ng bacteria na iniubo sa akin ng pasyente e nalalanghap ko. Pero buhay pa naman ako.

'Gulat ka 'no? Hindi? Ok.

Paalam muna, tumblr. Joke. Basta magpopost na lang ulit ako kapag natripan. 

"Ay, ano ba ‘yan! Against the light ‘yung mga picture! Pweh!" sabi ng ilan sa inyo. Kaya eto. Sorry naman. :)

Sadyang tanga lang ako o wala talagang feature na timer ‘tong camera ng laptop kaya ginamit ko ‘yung paa ko para mapindot ‘yung mouse habang tinuturo ‘yung cursor sa…basta! Nakuhanan ko ‘yung sarili ko ng litrato, tapos!

(Ang cute ng mga litrato sa likuran ko kaya ginaya ko sila.)

1 year ago on 07/25/12 at 04:08pm